یادداشت های یه آدم عجیب و غریب

توی راهروی مدرسه که دیدیمش برای اولین بار، محو هیبتش شدیم، تصور کنین آقایی با قد حدود یه متر و هشتاد و هشت سانت و صد و خورده ای کیلو وزن!! بگی نگی خوش تیپ بود، کت شلوار و با بلوز بنفش یا صورتی، نمیدونم کدوم آدم بد سلیقه ای بهش گفته بود این رنگا بهش میاد.قیافه ش شبیه گارفیلد بود. این و به خودشم گفتیم البته.

 اولین بار اومد سر کلاس و جواب سلام هیچ کس و نداد، بعدم شروع کرد به سخنرانی، از اون نوع تاثیر گذاری که دو ساعت بعدش اثرش میپره.

باهاش خیلی راحت بودیم، خب اون جزو معدود معلمای مدرسه ی ما بود که صورتک نداشت، خود خودش بود و شاید برای این بود که همه بلااستثنا دوسش داشتن. خب ما معلمای خوبی داشتیم، خوب که چه عرض کنم، در واقع از اون نوعشون که واسه فلان ساعت درس دادن خدا تومن میگیرن و خیلی ها میخوان که معلمشون باشن و ... و از نظر من هیچ به دردم نمیخوردن. حالا تصور کنین یه آدمی این خصوصیات و داره و میخواد برای شما یا شایدم خودش نقش بازی کنه که نمیخواد این خصوصیاتش رو به رخ بکشه، یا بگه واقعا کسی نیست، در حالی که کوچکترین عملی که انجام میده یرای اینه که به جور غیر مستقیم بگه که : "ببینید، من آدم شاخیم!" . و این جوری خودش و گول بزنه، این واقعا اعصاب آدم و بهم میریزه. اما این این شکلی نبود. شاید توی کل دو سالی که معلممون بود یک یا دوبار عصبانی شد و یه چیزایی و خیلی رک، توجه کنین فیلم بازی نکرد، رک گفت! اما در سایر موارد ابدن خودش و آدم شاخی حساب نمیکرد، و معتقد بود دوست بچه هاس نه معلمشون، قراره بهشون کمک کنه که موفق باشن.

کلاساش فوق العاده بود، انقدر تیکه مینداخت و مسخره بازی میکرد که اصلا نمیفهمیدی وقت کی گذشت، در این حد که همیشه میگفتیم اگه جای معلم دلقک میشد الان خیلی موفق تر بود.

یادمه میگفت یه استاد داشتیم اعتقاد داشت سه دسته آدمن که معلم میشن، یه عده که عشقشو دارن، یه عده پولدارن و یه عده دیوونه ن! این از نوع کامپایلر دیوونه و پولدارش بود.

و یه ویژگی دیگه ایم داشت که باعث میشد آدم ازش خوشش بیاد این بود که تو از مجموعه رفتارش میفهمیدی که آدم فوق العاده معتقدیه(از نوع مذهبی)، نه از روی حرفی که خودش میزد یا مثلا ریاکاری و جانماز آب کشیدنش.

سوای دیفرانسیل و گسسته، درسی که از این معلم گرفتم این بود که همیشه آدمایی که میزان تظاهر خونشون پایینه طرفدارای بیشتری دارن. اینکه آدم خودش باشه خیلی مهمه! خیلی ...

خلاصه اینکه علی عطاری مقدم اسمیه که هیچ وقت از ذهنم پاک نمیشه.