یه روز خوب میاد
عزیزم، عشقم، ممنون که بودی، ممنون که گذاشتی روزای با تو بودن و تجربه کنم، نمی دونم، دلیل رفتن یوهوییت و نمی فهمم، حتا فرصت نکردم، با نگاهت، خداحافظی کنم، یا یه دل سیر ببینمت! روزای بودن تو خوب بود، یاد گرفتم، میشه عاشق نبود، اما میشه عاشقانه زندگی کرد! وقتی بودی، همه چی خوب بود، همه ی روزا، برای من، روز خوب بود! چیزایی که روزای عادی، اسمش و میذاشتم تکرار خسته کننده، با عشق تو معنای دیگه ای داشت، سنگ فرش خیابونا، آدمای تکراری، درخت گل یاس، گلای بنفشه، آسمون، خوندن کلاغا و گنجیشکا! انگار همه بودن که نوید دوباره دیدن تو رو بهم بدن، ذوقی که داشتم، وقتی بیدار میشدم، وقتی به سر و روم می رسیدم، وقتی مانتو شلوارم و اتو میکردم و مری و با قربون صدقه بیدار میکردم و میبردمش مدرسه، بابا رو از خواب بیدار میکردم موهام و شونه کنه و اونم کلی به خودش فحش میداد، بر پدرت لعنت بچه ... آخ، اگه بدونی، همه بدون اینکه بشناسنم بهم سلام میکردن، انگار دوست داشتن دوستشون باشم، چقدر همه مهربون بودن، خانم آ ی نامهربون خشن با من گل میگفت و گل میشنفت، حراست هوام و داشت! به تنها کسی که اجازه داد بدون کارت سالن بره تو من بودم!! انگار، انگار همه ی دنیا مال من بود ... اون همه خنده، که با حضور تو به لبم بر گشت و ...
آآآه ... دلم تنگ میشه ... واسه جای همیشگیت، وقتی با موبایلت ور میرفتی اما زیر چشمی من و میپاییدی، وقتی بودی و هیچ کدوم از پسرای فرهنگسرا بهم حتا نگاه نمیکرد و خبرت میکرد ... اونجاس ... پیس پیس ... واسه به اون راه زدنای خودم، یا وقتایی که توی چایباغ میشستم و تو درست رو به روی صندلی من روی سکو، به جای دوستات تمام مدت زل میزدی به من و ... واسه اون بلوز خاکستری و شلوار آبی آسمانی و کوله ی مشکیت ...
این چند وقت، روی همون صندلی همیشگی، همه ی آدمای فرهنگسرا رو زیر و رو میکردم تا شاید ... نبودی ... نه! نبودی ... خب ... این انتظار هرروز ... میخوام تموم شه ... زندگی بدون خیال تو ... دوستم، دوستم ... آرزو میکنم عاشق باشی که عشق انگار همه ی خوبی های دنیاست ... خدانگهدارت
با http://zzann.blogfa.com/ ادامه میدم
نوشتن بیشتر از این توی اینجا موکول میشه به وقتی که یه چیزایی تغییر کرده باشه.
، انسانی و کامپیوتر و باهم میخوند و با هم راجع به بعد کنکور حرف زدیم و وسط حرفمون یهو گفت عجب موهای خوش رنگی داری
!! بازم تشکرات عامه و بر که گشتیم من و دعوت کرد تولد خواهرش! گفتم مامانم اجازه نمیده آخه شما و خونواده تون و که نمیشناسه و خلاصه سر ظهری بهم گفت بیا باهم دوست شیم، گفتم خوب مگه نیستیم؟ گفت نه! من دنبال پارتنر
میگردم، گفتم حالا که زوده، بذار دو ترم بریم دانشگاه! خوب به من چه؟ من بدبخت چه میدونستم منظور این از پارتنر چیه!
برگشت بهم گفت من عاشقت شدم
کلی وقته زیر نظرت دارم میخوام یه جور دیگه با هم باشیم! خدایی من بچه ی پررویی هستم و توی هیچ موردی کم نمیارم اما توی این یه مورد گرخیدم
... الانم که دانشگاها رو دارن پسرونه دخترونه میکنن و دیگه نور علی نور، خدا به دادمون برسه، نیست که خیلی خوشگلم
، هیچی دیگه هرروز 30 40 تا از این پیشنهادا دریافت میکنم و حالا بیا درستش کن، حالا هی بگین درس بخون، دانشگاه و مدرسه محل فساده
، دختر باید همون 9 سالگی بری سر چشمه زوجش و پیدا کنه و بره خونه ی بختش!
بابایی، موهام و شونه بزن. اونم برام میخونه یه دختر دارم شاه نداره ... از بچگی هام وقتایی که میذاشتم روی کولش باهم بریم پارک یا تابم میداد یا هروقت دلش واسم تنگ میشد همین و برام میخوند، این شعر مختص منه،
گفتن نه تو درس داری، هی گفتم واسه روحیه م خوبه گفتن نه،
هست اومد بهم گفت قوانین و خوندی؟ گفتم قبول ندارم، باید تبصره بذارین براش! خلاصه خواست کارتم و باطل کنه که رفتم پیش مدیر. گفتم خوردن خوراکی باید در صورتی ممنوع بشه که آشغال حاصلش روی زمین ریخته بشه، صندلی در صورتی نباید جابه جا بشه که افراد زیاد باشن و جا نباشه و بعدشم سر جاش نذاریم، اینجام که مرد رفت و آمد نداره، آقا شما تاحالا با مقنعه درس خوندی ببینی چه معضلیه؟
آقاهه خندید گفت حرف حق جواب نداره! 
و در دل میگوییم بدبخت پدر و مادر تو که فکر کردن میای اینجا درس بخونی! 
